Podsećamo da je ovaj nastup deo istog programa u kome na početku večeri od 19.30č nastupaju glavne zvezde festivala, Avishai Cohen Trio.

Preko EVENTIMmreže u prodaji su pojedinačne ulaznice (važe za nastupe oba izvođača), po cenama od 1200, 1500 i 2000 dinara, kao i vaučeri za dve koncertne večeri u Sava Centru, te ceo komplet ulaznica za glavni program 32. BDŽF.

Antonio Serano je vođa Flame&Co i svetski priznati virtuoz na usnoj harmonici – smatra se za jedno od najvećih imena španske džez scene svih vremena. Nastupao je deset godina sa bendom veličanstvenog gitariste Paca De Lucie, što je dovelo do toga da sam nauči maestralno da svira sve muzičke žanrove i dobije priliku da širom sveta pokaže svoju izuzetnu instrumentalnu raznovrsnost. Ovo iskustvo je oblikovalo Antonia Serana kao umetnika i prvog muzičara na svetu koji svira i improvizuje na harmonici u flamenku.
Antonio Serano je rođen u Madridu 1974. godine. Otac je počeo da ga uči da svira usnu harmoniku kada je imao 7 godina, a kasnije je otišao na studije kod velikog Leri Adlera. Antonio je ubrzo razvio sjajne tehnike na hromatičnoj harmonici što mu je omogućilo da svira u različitim kontekstima i muzičkim stilovima, od klasične muzike do džeza, bluza, tanga i flamenka.
Tokom svoje karijere, Antonio je delio binu sa umetnicima poput Barbare Hendriks, Plasida Dominga, sa brojnim klasičnim orkestrima u Evropi, potom Vinstonom Marsalisom i Lou Benetom, svirao sa simfonijskim orkestrima Venecuele, Belgije, Kelna, Hajdelberga, izvodio je koncerte za harmoniku Viljalobosa i Malkolma Arnolda, te aranžmane Eneskua, Geršvina, Pijacole i mnogih drugih. Kao solo autor izdao je 12 albuma, ali je kao muzičar Serano svirao sa većinom pop i rok umetnika u Španiji, posebno neizbrisivo doprinoseći muzici za mnoge filmove slavnog španskog reditelja Pedra Almodovara.
Danas je Antonio Serano najtraženiji studijski muzičar u svojoj zemlji. Obdaren zavidljujućom tehničkom sposobnošću i velikim teoretskim znanjem, Serano takođe pokazuje ogromnu muzičku raznovrsnost; njegova harmonika se kreće sa jednakom lakoćom kroz sva muzička polja kao što su džez, pop, flamenko i klasična muzika. Berkli Mediteranski muzički institut ga je nagradio Mediteranskom nagradom za muzičke umetnike, i to za revolucionarni doprinos svom muzičkom stilu.
U svom novom kvintetu Flame&Co, Serano sarađuje sa najboljim španskim džez muzičarima, kao i sa flamenko perkusionistom Hose Manuel Ruiz Motosom i pevačicom i plesačicom Anom Salazar. Antonio Serano nam predstavlja džez flamenko sa novom muzičkom ekspresivnošću za 21. vek. Repertoar koji svira na koncertima sadrži uglavnom njegove kompozicije, ali i obrade novih flamenko umetnika, kao i – naravno – nezaboravnog Paca de Lucie.
Posle velikog uspeha sastava Dorantes na BDŽF prošle godine, kog je naša publika najtoplije pozdravila, ovog puta vam predstavljamo najveću zvezdu i, istovremeno, najvažnijeg inovatora flamenko džez muzike: Antonia Serana.

Nastup Antonia Serana omogućen je zahvaljujući saradnji sa Institutom Servantes. U skladu sa sloganom “Planeta: džez”, Beogradski džez festival ove godine posebno predstavlja džez umetnike iz latino zemalja. Već smo objavili imena učesnika iz Italije (Gianluca Petrella Cosmic Renaisance) koje dovodimo zahvaljujući podršci Italijanskog Instituta, potom Francuske (Vincent Peirani Living Being Quartet) uz pomoć Francuskog Instituta, te Brazila (Sao Paulo Underground). Uskoro ćemo najaviti goste iz Portugala i sa Kube.

Ulaznice su u pretprodaji po ceni od 800 dinara preko EVENTIM mreže. Ulaznica će važiti i za nastup izvođača koji će naknadno biti objavljen, u terminu od 00:30 č iste večeri.

Mazurek, jedan od najsnažnijih kompozitora improvizovane muzike svoje generacije u SAD, uspeo je da se istakne na džez sceni u Čikagu 90-ih godina. Trenutno komponuje i nastupa sa nekoliko sastava, uključujući Exploading Star Orchestra, Pharoah and the Underground, Chicago Underground Duo, Black Cube SP, Pulsar Quartet i Sao Paolo Underground, u kojima može da iskaže sve specifičnost svoje muzičke ličnosti.

Priča o Sao Paulo Underground počela je kad su 2006. godine Rob Mazurek (Exploding Star Orchestra, Black Cube SP, Pulsar Quartet, Rob Mazurek Octet) i Mauricio Takara (M.Takara 3, Hurtmold) objavili debi izdanje “Sauna: Um, Dois, Três”, koji je osvojio mnogo međunarodnih priznanja, te počeli da nastupaju uživo kao duo. Guilherme Granado (Bodes e Elefantes, Hurtmold) iRichard Ribeiro priključuju se 2008. godine, kada ansambl objavljuje drugi album “The Principle of Intrusive Relationships” – prestižni The Wire uvrstio ga je u najboljih top 50 izdanja u 2008 godini. Treći album “Três CabeÇas Loucuras” kvartet objavljuje za uglednu kuću Cuneiform u 2011. godini, aTime Out Chicago je ovaj album stavio na listu najboljih 10 izdanja u toj godini.

U svojoj poslednjoj inkarnaciji Sao Paulo Underground su moćan trio, u čijoj su postavi Rob Mazurek(kornet i elektronika), te dva meštana Sao Paula – Mauricio Takara (kavakinjo, perkusije, elektronika) i Guilherme Granando (klavijature, sempler, sintisajzer, vokal). Ovaj sastav nastupa kao uzbudljiv postmoderni orkestar, kog odlikuje blistava zvučna tekstura, zavodljivi elektronski bitovi, neskriveno lepa melodija, mnoge nepredvidive impovizacije i žestoka, razdragana međuigra muzičara.
Četvrto i najskorije izdanje “Beija Flors Velho E Sujo”, moćan je set koji predstavlja oslonac za sve koncertne nastupe, pa i onaj koji će se desiti na Beogradskom džez festivalu.

“Ekstatičani smo i potpuno nepredividi, muzika potiče od tri različite ličnosti i ujedinjuje se u ideji večne ljubavi, ideji o probijanju na drugu stranu, kroz moćni i prelepi zvuk“, kaže Mazurek, veteran uništavanja žanrovskih konvencija. Umesto da se proteže da bi stvorio produžene improvizujuće letove, trio donosi niz kratkih ekspolozija, od kojih svaka izaziva muzički incident. Neustrašivi istraživači zvuka nastavljaju svoju potragu u misterijama zvuka: “Zvuk mora da ima takav potencijal da bude podeljen, poljubljen, potopljen, polomljen, zakopan i katapultiran u nove dimenzije, kako bi podstakao dijalog sa univerzumom”, ističe Mazurek.
U susret Olimpijadi u Brazilu, najavljujemo jedno od najintrigantnijih gostovanja na 32. Beogradskom džez festivalu i jedan od najinteresantnijih tamošnjih doprinosa savremenom džezu: Sao Paulo Underground!

Beogradski džez festival ove godine u svom glavnom programu publici predstavlja niz prestižnih autora nove džez generacije iz latinskih zemalja. Nudimo vam susrete sa smelim umetnicima iz Italije, Francuske, Španije, Portugalije, Brazila… Sveže inspiracije, neobuzdani ritmovi i neočekivane improvizacije, uz mnogo melodija. U skladu sa sloganom „Planeta Džez“, pozivamo vas na putovanje oko džez sveta za nekoliko večeri, a najtoplije trenutke rezervisali smo za muzičare koji su odrastali uz mediteranske obale.

Harmonika nije tako čest instrument u džezu, ali Vensan Pejrani je vodeće ime francuskog džeza danas i pravi virtuoz na njoj. Studirajući klasiku, otkrio je džez u svojoj 16 godini – na početku je bio dočekan sa skepsom, zbog svog nekonvencionalnog pristupa instrumentu, ali uskoro je prihvaćen kao vizionar i od strane starije generacije, te su ga zvezde kao što su Michel Portal, Daniel Humair, Renaud Garcia Fons, Louis Sclavis i Vincent Courtois zvali na saradnju. Posle duge karijere pratećeg muzičara u sastavima iskusnih kolega, prvi solo album objavio je tek pre tri godine. Francuska Džez akademija mu je odmah dodelila nagradu za muzičara godine, a prošle godine dobio je najznačajnije priznanje do sad – Les Victoires du Jazz, takođe za džez muzičara godine u Francuskoj, što dovoljno govori o njegovom statusu najveće nove zvezde na tamošnjoj sceni. Njegovu harmoniku možete čuti i na snimcima globalne pop zvezde najmlađe generacije – i kod nas popularnog Stromae. Vincent Peirani Living Being je novi fjužn projekat sa kvintetom, u kome se ovaj jedinstveni umetnik pojavljuje kao kompletan autor.

Široko priznat kao najbolji savremeni džez trombonista Đanluka Petrela konačno nam predstavlja svoj veliki solo projekat, kvintet Cosmic Renaissance, posle nezaboravnog nastupa u kvintetu trubača Enrika Rave, i intimnog seta sa pijanistom Đovanijem Gvidijem, takođe na BDžF. Energičan i osećajan u isto vreme, Petrela je karakterističan po inovativnom pristupu, koji uključuje upotrebu zvučnih efekata i lupova, čime je inspirisao mnoge druge mlade džezere. U toku već veoma bogate karijere, sarađivao je sa najvećim umetnicim, kao što su: Carla Bley, Pat Metheny, Manu Dibango, Nicola Conte, Bobby Previte. Pored brojnih nagrada italijanske džez zajednice u raznim kategorijama, Petrela je i prvi italijanski laureat nagrade časopisa Down Beat (kao trombonista u usponu, 2006. i 2007.) a nosilac je i nagrade „Paul Acket“, koju roterdamski North Sea Jazz Festivaldodeljuje najperspektivnijim mladim muzičarima.

Vensan Pejrani i Đanluka Petrela predstavljaju sam vrh nove estetike u džez muzici, koju već godinama Beogradski džez festival prati i predstavlja u našoj sredini. U tom smislu, njihov nastup u toku iste večeri, najbolje odražava programske stavove festivala ove godine: novo i smelo, sa Planete Džez.

Do sada objavljeni učesnici 32. Beogradskog džez festivala su Avishai Cohen Trio; Jack DeJohnette, Ravi Coltrane, Matt Garrison; Aziza featuring Dave Holland, Chris Potter, Lionel Loueke, Eric Harland; Tord Gustavsen Quartet. Pojedinačne ulaznice za koncerte navedenih izvođača, kao i u kompleti ulaznica za glavni program (4.450 din) su u pretprodaji preko EVENTIM mreže.

Osnivač i pokrovitelj Beogradskog džez festivala je Grad Beograd, koji je 2007. godine uvrstio BDŽF u manifestacije od posebnog značaja. Tradicionalno, BDŽF će i ove godine imati podršku  brojnih ambasada i inostranih kulturnih centara, kao i drugih pokrovitelja.

Ulaznice su u pretprodaji po ceni od 1000 dinara preko EVENTIM mreže. Ulaznica će važiti i za nastup izvođača koji će naknadno biti objavljen, u terminu od 00:30 č iste večeri.

Tord Gustavsen je objavio sedam albuma za ECM Records sa svojim triom, kvartetom i proširenim ansamblom. Malo je reći da kritika hvali njegov rad – takvo konstantno oduševljenje novinskih pera nije često, pa se može reći da je ovaj autor jedan od miljenika svih važnih kritičara i medija širom sveta.

Gustavsen je definitivno jedan od istaknutih i značajnih džez autora 21. veka – postavio je nove standarde udružujući melanholiju severa Evrope, skandinavsku duhovnu tradiciju i ECM-ovsku umetničku filozofiju u muziku veličanstvene lepote. Posle trilogije albuma u sastav je ubacio iskusnog saksofonistu Torea Brunborga, dodajući bitan, svetliji valer muzici: njegov kvartet istražuje, integriše i služi „svetom trojstvu“ emocionalnog intenziteta, elegancije i meditativnog muzičkog disanja, trasirajući nove puteve džez umetnosti u naše doba.

Kvartet koji će se prvi put predstaviti našoj publici na 32. Beogradskom džez festivalu, prirodni je nastavak Gustavsenovog rada sa trijom, sastav koji traga za suštinskom vrstom lepote i upečatljivim melodijama. Nova formacija takođe dodaje nove boje i dimenzije njegovoj muzici – kroz ukrštanje senzibiliteta nekih od najintrigantnijih umetnika na živahnoj i eklektičnoj skandinavskoj džez sceni, koja i u našoj zemlji ima veliki broj vernih poklonika.

Tord Gustavsen dobitnik je brojnih priznanja, uključujući i Norveški Gremi (Spellemannsprisen), CHOC Critical awards u Francuskoj, Bell Awards za najbolji internacionalni džez album u Australiji,Recording of the month američkog magazine Stereophille, ali i NOPA – najprestižniju norvešku muzičku nagradu, za najbolju džez kompoziciju u 2010. godini.

Koncert velikog majstora meditativnih noćnih raspoloženja predstavlja jedan od umetničkih vrhunaca predstojećeg Beogradskog džez festivala – za sve one koji očekuju da u bogatoj festivalskoj ponudi otkriju nova muzička i emotivna područja.

http://www.tordgustavsen.com/

****

Pod sloganom „PLANETA DŽEZ“/“PLANET JAZZ“ 32. Beogradski džez festival biće održan od 26. do 30. oktobra 2016. U dobro poznatom formatu glavnog i ponoćnog programa, koji će se održavati u prostoru Doma omladine Beograda, ove godine čak dva koncerta velikih džez zvezda biće održane u Sava Centru, gde će nastupiti Avishai Cohen Trio; Jack DeJohnette, Ravi Coltrane, Matt Garrison; Aziza featuring Dave Holland, Chris Potter, Lionel Loueke, Eric Harland. U programskom smislu dalje trasiramo pravac džez inovacija, postavljen prošle godine: otkrivamo publici nove džez “planete”, ali ne zaboravljamo ni velikane ovog muzičkog pravca, na čijem stvaralaštvu mlade nade nalaze inspiraciju za džez 21. veka.  

Osnivač i pokrovitelj Beogradskog džez festivala je Grad Beograd, koji je 2007. godine uvrstio BDŽF u manifestacije od posebnog značaja.

Kompleti ulaznica za ceo glavni program, kompleti za koncerte u Sava Centru i pojedinačne ulaznice za do sada najavljene koncerte su u prodaji preko EVENTIM mreže.

Najstariji i međunarodno najpriznatiji srpski džez festival, omiljen među domaćom publikom,  u svom 32. izdanju predstavlja i dalje nove tendencije u džez muzici iz svih krajeva sveta, kao iodabrane legende koje su udarile temelje savremenom shvatanju džeza. Ove godine stavljamo poseban naglasak na muzičare koji dolaze iz latinskih zemalja, od Italije do Portugalije. Sa ponosom predstavljamo neke od večnih umetnika, kao i neke od najboljih novih autora koji kreiraju zvuk džeza u ovom milenijumu. Svake godine postavljamo sebi nove zadatke i više ciljeve, sa namerom da budemo sve bolji i uspešniji, šireći uticaj najdugovečnijeg srpskog džez brenda po celoj Planeti. Uprkos godinama trajanja, duhom smo sve mlađi i aktuelniji, a to najbolje potvrđuje naša verna publika, koja se širi iz godine u godinu.

Podsetimo, 31. Beogradski džez festival održan je od 27. oktobra do 2. novembra 2015. godine, kao svojevrsno „okretanje novog poglavlja u istoriji festivala“, što je postavilo i nove smernice za format i program ove manifestacije.  Pod sloganom „Budućnost džeza“ nastavili smo istraživanje koje smo započeli još 2005. godine, te su se u programu našla nova lica, umetnici koji ranije nisu bili u Beogradu, ili nisu svirali na festivalu – po prvu put je glavna zbezda bila iz Japana: mlada Hiromi, koja je sa svojim Triom oduševila domaću publiku. Postavljen je i novi rekord u poseti sa blizu 10.000 ljubitelja džeza koji su posetili prošlogodišnji Beogradski džez festival. U okviru glavnog i pratećeg programa je učestvovalo 104 izvođača iz 17 zemalja, u okviru 21 sastava. O festivalu je, osim brojnih domaćih predstavnika medija, izveštavalo 17 novinara iz 9 zemalja: SAD, Velike Britanije, Holandije, Poljske, Letonije, Francuske, Španije, Rumunije i Makedonije.

Osnivač i pokrovitelj Beogradskog džez festivala je Grad Beograd, koji je 2007. godine uvrstio BDŽF u manifestacije od posebnog značaja. Tradicionalno, BDŽF će i ove godine imati podršku  brojnih ambasada i inostranih kulturnih centara, kao i drugih pokrovitelja.

Prodaja prvih kompleta i pojedinačnih ulaznica za 32. Beogradski džez festival počinje 28. aprila 2016. godine.

Vaučer za komplet ulaznica Glavnog programa 32. BDŽF 26-30.oktobar 2016. /10 koncerata/
Cena:

4.450,00 dinara, ograničene količine
3.950,00 dinara, ograničene količine. SVI KOMPLETI ULAZNICA PO OVOJ CENI SU RASPRODATI!
3.500,00 dinara, ograničene količine. SVI KOMPLETI ULAZNICA PO OVOJ CENI SU RASPRODATI!

Prodajno mesto: EVENTIM prodajna mreža

Vaučer za koncerte u Sava Centru 27. i 28. oktobra 2016. /4 koncerta/
Cena ulaznice za obe koncertne večeri: 2.500,00 dinara.
Prodajna mesta: EVENTIM prodajna mreža.

Pojedinačne ulaznice za koncerte u Sava centru 27. i 28. oktobra 2016.
I kategorija 2.000,00 dinara
II kategorija 1.500,00 dinara
III kategorija 1.200,00 dinara
(cenovne kategorije su iste i za koncerte 27. i 28. oktobra 2016. u SC)
Prodajna mesta: EVENTIM prodajna mreža i Blagajna Sava Centra.

********************************************************************

27.10.2016. Sava Centar

Avishai Cohen Trio

+ Bend iznenađenja

Jedna od najvećíh zvezda savremenog džeza, virtuoz na kontrabasu, Avishai Cohen dolazi iz Izraela, ali ima globalnu karijeru i najbolji je predstavnik ovogodišnjeg slogana Beogradskog džez festivala: Planet Jazz. Otkriće našeg festivala iz 2007, kad je oduševio publiku na Kolarcu, u međuvremenu je postao najreprezentativniji predstavnik savremene tendencije koja kombinuje džezerske ritmove i prefinjenost sa etničkim muzičkim motivima, na način koji privlači i slušaoce pop muzike. Avishai Cohen je istinska zvezda savremene muzike i dolazi nam u trenutku kad je na kreativnom vrhuncu.

28.10.2016. Sava Centar

Jack DeJohnette, Ravi Coltrane, Matt Garrison

Aziza featuring Dave Holland, Chris Potter, Lionel Loueke, Eric Harland

Legendarni bubnjar Jack DeJohnette nikad nije nastupao u našoj zemlji i to je već dovoljan razlog za slavlje! Njegov novi trio okuplja dva velika, već dokazana talenta novije generacije, Ravija Coltranea iMatta Garrisona, koji sa sobom donose nomadski duh XXI veka. DeJohnetteova spirtualna perkusionistička istraživanja idu duboko u prošlost i poreklo afroameričke muzike, te je ovaj umetnički genije i dalje jedan od najznačajnijih mislilaca džeza. Svaki njegov koncert je avantura plemenite improvizacije, dodirujući samu suštinu ove muzike.

Oko projekta Aziza okupila se fantastična ekipa predvođena Dave Hollandom, jednim od najznačajnijih džez basista svih vremena. Umetnička postignuća svakog od njih već su deo enciklopedijskih obrada, pa se sa pravom može reći da je u pitanju najbolja supergrupa u džez muzici 2016. Potter je godinama najbolji saksofonista, Loueke gitarista, a Harland bubnjar u svim relevantnim izborima najboljih svetskih muzičara. Okružen nekim od najvećih talenata modernog džeza, Holland ne prestaje da iznenađuje, otkrivajući nam stalno šta sve džez može da bude. Koncert koji se ne propušta!

Subota, 30. april 2016. u 21 čas, 

Ulaznice su u pretprodaji po ceni od 400 dinara, preko EVENTIM prodajne mreže. Za studente i đake u prodaji je ograničen broj ulaznica po ceni od 100 dinara ulaznica, a mogu se nabaviti na Blagajni EVENTIM u Domu omladine Beograda. Prilikom kupovine ulaznice potrebno je pokazati važeći indeks ili đačku knjižicu.

Svetski dan džeza (International Jazz Day) obeležava se širom sveta
30. aprila, i to kao deo UNESCO programa. Džez se u zvaničnim dokumentima UN od 2011. godine vidi kao „sredstvo sporazumevanja, dijaloga i jedinstva među ljudima”.  Dom omladine Beograda i Beogradski džez festival od 2012. redovno obeležavaju ovaj dan organizovanjem džez koncerata.

Programom koji priprema za Svetski dan džeza 2016. godine, Dom omladine Beograda publici predstavlja dupli koncert na kojem će zablistati dve umetnice:  Miona Deler Babić i Lia Pale. Obe u svom izrazu sa džezom kombinuju uticaje pop muzike i evropske tradicije kabarea, predstavljajući se, svaka na specifičan način, pre svega kao originalne autorske ličnosti u ovaj oblasti. Na koncertu 30. aprila u Domu omladine izvodiće autorske kompozicije, uz dodatak odabranih džez standarda.

Dom omladine Beograda ima dugu tradiciju promovisanja džez umetnosti – ne samo da od 1971. organizuje Beogradski džez festival, najstariji ove vrste muzike u Srbiji, međunardno priznatu manifestaciju sa titulom posebnog značaja za Grad Beograd, već je tokom svih delova sezone domaćin i organizator različitim džez produkcijama. Od popularne akcije Džez za DŽ, koja promoviše naše nove talente, preko letnjih Koncerata na Zidiću, do većih i manjih koncertnih i drugih dešavanja džez tematike tokom godine. Dom omladine posvećen je razvoju domaće džez scene, negovanju i brižljivom građenju muzičkog ukusa publike, kao i održavanju živog kontakta sa stranom džez scenom.

Opušteno i ozbiljno u isti mah, dva koncerta dve svetske umetnice biće dvostruko džez zadovoljstvo za Svetski dan džeza u Domu omladine Beograda – kao podsećanje na moć džeza da premosti sve razlike i poveže ljude snagom vrhunske umetnosti.

***********************************

Lia Pale: “Gone Too Far”

Mlada zvezda evropske i austrijske džez scene – Lia Pale – na svom debi albumu “Gone too far”, koji je posvećen geniju pesme Francu Šubertu, radila je na jednom delikatnom izboru pesama koristeći elemente džeza. Zahvaljujući aranžmanima Matijasa Ruegga, priređeni su veliki odeljci Šubertove  “Winterreise” (“Zimsko putovanje”): pesme na ovom albumu utiču na slušaoca sa lakoćom i vešto su prevedene u džez ambijent. Takođe, glas ove džez umetnice lako prenosi melodije na sveden, ali tonski upečatljiv način. “Gone Too Far“ je sjajna adaptacija Šubertove ”Winterreise“, sa tekstovima na engleskom, koju je prilagodio Matijas Rueg za šarmantnu Liu Pale: sasvim je jasno, inteligentan i savestan rad na albumu doveo je do toga da Franc Šubert zvuči kao da je ispisao džez standarde.

Lia Pale će biti na sceni uz svog mentora Matijasa Ruega (muzički direktor projekta, kompozitor, aranžer i producent, legenda austrijskog džeza) i u pratnji trija: dva nekadašnja muzičara Vienna Art Orchestra – Ingrid Oberkanins i Hansa Strassera, kao i zvezde u usponu evropske saksofonske scene, Fabiana Ruckera. Na zajedničkom albumu “Gone Too Far“, podigli su genijalan spomenik Šubertovom “Winter Journey”, adaptiranom za savremeni džez, ali su ga savršeno prilagodili i specifičnom glasu Lie Pale, koji savršeno osvetljava sve dubine muzike velikog majstora.

Vokalna solistkinja Lia Pale spada u talentovane evropske umetnice nove genaracije koje pomeraju granice u džezu iznutra, dodajući novu emociju već poznatim obrascima. Posle debi albuma “Gone Too Far” na kome je nadahnuto obradila pesme iz Šubertovog opusa, na drugom albumu “My Poet’s Love” izvodila je originalnu muziku na poeziju Rajnera Marije Rilkea i Hajnriha Hajnea, koncept sa kojim se, na oduševljenje domaće publike, predstavila na prošlogodišnjem, 31. Beogradskom džez Festivalu. Njen pristup ponovo je postavlja između džeza, kabarea i klasike, definisanog i neočekivanog, ozbiljnog i igrivog, otvorenog za široku publiku, ali i intrigantnog za džez specijaliste.

http://www.liapale.net/

https://www.facebook.com/LiaPale.net

***********************************

Miona Deler Babić je srpsko-italijanska pijanistkinja klasične i džez muzike, kompozitor i džez/pop pevačica.

Poznata je pre svega po originalnom repertoaru, u kome često kombinuje klasična dela sa sopstvenim kompozicijama i aranžmanima džeza, roka i tradicionalne muzike.

Po završetku studija klavira na Fakultetu Muzicke Umetnosti u Beogradu, preselila se u Italiju gde je otpočela koncertnu karijeru kao solista klasične muzike, usavršavajući se nekoliko godina kod pijaniste Sijavuša Gadžijeva.

Značajan susret sa renomiranom džez i operskom pevačicom Karlom Markotuli – sa kojom je, između ostalog, nastupila i na Novosadskom Jazz Festivalu 2015. godine – otvorio joj je profesionalni put i kao pevačici. Posle studija džez pevanja na državnom konzervatorijumu Giuseppe Tartini u Trstu, sa Karlom Markotuli kao profesorkom, pored klasicne muzike, nastupa i u drugim zanrovima,koji sežu od alternativnog roka do francuske šansone. Pojavljuje se kao pevačica, pijanistkinja, kompozitor i aranžer. Pisala je muziku i tekstove za strane izvođače kao i muziku za pozorište i video projekte. Nastupa i kao klavijaturistkinja fri-džez trija sa poznatim američkim violončelistom Tristanom Honsingerom.

Miona Deler Babic je nastupala je na mnogobrojnim medjunarodnim festivalima.  Izdala je EP svojih pesama “No trumpet songs” i smooth džez album “Reach Touch”(2012), u saradnji sa američkim kompozitorom i tekstopiscem Art Bellom, za američko tržište. Klasičan repertoar je snimala za Italijansku državnu televiziju RAI (Šubert, Šuman), kao i za RTS (Betoven, Šuman, Skrjabin).

Pored muzičke karijere, Miona Deler Babić radi kao model i pozorišna glumica. Autor je nekoliko video radova i jednog kratkometražnog ekperimentalnog filma koji je predstavljen na internacionalnom filmskom Festivalu “Mille Occhi” (Italija).

http://www.mionadeler.com

https://www.facebook.com/MionaDelerBabic

Kultni impro-džez eksperimentalni sastav Cul-de-Sac osnovali su Dragan Pajić Pajo (gitara) i Damir Prica Capri (saksofon), 1986. godine u Zagrebu. Sredinom 80-ih godina bili su pioniri eksperimentalne impro muzike u SFRJ, nastupajući i na nesvakidašnjim mestima, poput gradskih prolaza, ulica i terasa. Tokom 90-ih, sastav deluje u Amsterdamu u formatu dua ili trija, da bi Pajić obnovio veću postavu po povratku u Zagreb, pod imenom Cul-de-Sac // Orkestar za ubrzanu evoluciju. Smrću Pajića u februaru 2014. godine, orkestar nije prestao sa radom, posvećujući dalje delovanje sećanju na osnivača i afirmaciji impro muzike među novim naraštajima. U današnjoj postavi sviraju istaknuti zagrebački muzičari, među kojima su Darko Rundek (bas), Damir Prica Kafka (saksofon), Andreja Košavić (vokal, truba) i Igor Pavlica (truba). Nastup uključuje i vizuelne instalacije cenjenog multimedijalnog umetnika Nikole Vincelja-Jinksa.

S obzirom na to da vaš eksperimentalni muzički sastav postoji od sredine 80-ih godina i da se u tom periodu značajno izmenila postavka benda, koliko se vaš zvuk menjao u tom periodu i da li ste ostali dosledni ideji koja vas je okupila na početku?

Capri: Cul-de-Sac je započeo 1986. kao kvartet: gitara, bas, bubanj i saksofon. Naredne godine se pridružuje Neven Jurić na francuskom rogu, a nešto kasnije i Igor Pavlica na trubi,  glazbenici koji su i danas aktivni članovi banda. Mjenjali su se bubnjari i basisti i svaka promjena je rezultirala nečim drugačijim i novim kako u zvuku tako i načinu sviranja. U zadnjoj zagrebačkoj fazi (1989-1991.), svirali su Dragan Pajić – Pajo na gitari, Darko Rundek na basu, Ivan Marušić – Klif na bubnjevima, Neven Jurić koji svira rog, Igor Pavlica na trubi i Damir Prica Kafka – Capri sa saksofonom i klavijaturama. Ovaj sastav se mjenjao ovisno o glazbenicima koji su svirali u njemu, ali osnovna ideja iz koje je nastao, a to je ekspresija i istraživanje na polju slobodne improvizirane glazbe, uvijek je bila prisutna. U stvari, bila je to težnja prema slobodi izražavanja i življenja, jednom procesu koji je stalno u trajanju.

Po osnivanju, bend je dobio naziv Cul-de-Sac, a nedavno ste mu dodali i nadimak ,,Orkestar za ubrzanu evoluciju“. Šta označavaju ime i nadimak benda?

Capri: Cul-de-sac je francuski izraz koji se može prevesti kao slijepa ulica, situacija bez izlaza, beznađe, a to nam se dopalo, jer je termin dobro odgovarao našem senzibilitetu i osjećanju svijeta.Cul-de-sac  je i naslov filma Romana Polanskog iz 1966.  Zanimljivo je napomenuti da je 80-ih  djelovao i Last Exit, bend u kojem su svirali vrhunski džez glazbenici: Piter Brocman, Soni Šerok, Bil Lasvel i Ronald S. Džekson. Glazba CDS-a i Last Exit imala je dosta dodirnih točaka, iako smo tek kasnije čuli njihovu glazbu. Naravno, nismo bili tako dobri glazbenici kao oni, ali imali smo vrlo sličnu ideju o glazbi, kao totalnoj improvizaciji baziranoj na ekspresiji. U to vrijeme, svoju smo glazbu opisivali kao apstraktni ekspresionizam. U periodu od 1994. do 2000, CDS je djelovao u Amsterdamu (gdje nam se pridružila vrlo mlada pjevačica i trubačica Andreja Kosavić) kao duo, trio ili kvartet. Nakon povratka u Zagreb 2000te, Pajo je uz dugogodišnje članove grupe okupio mlađu generaciju glazbenika i tako je CDS evoulirao u brojan kolektiv CDS Orkestar za ubrzanu evoluciju koji je znao imati i 18 glazbenika na sceni. Razlika između najmlađih i najstarijih članova u bendu bila je i do 35 godina. Trenutno, najmlađi član je vibrafonist Miro Manojlović, sin našeg prijatelja i kultnog zagrebačkog umjetnika Mancea. Ideja prerastanja CDS u CDS Orkestar za ubrzanu evoluciju bila je i uključivanje mladih glazbenika, što je glazbeno i inovativno jako dobro funkcioniralo, a na koncerte je dolazila publika od 20 pa do preko 50 godina. Danas sviramo uglavnom kao nonet: Franjo Glušac – gitara, Bruno Vorberger – bubnjevi, Darko Rundek – bas , Andreja Košavic – vokal i truba, Miro Manojlović – vibrafon, Igor Pavlica – truba, Neven Jurić – rog, Ivan Marincel – trombon, Damir Prica Kafka – Capri – saksofon i klavijature.

U poslednje vreme ste koncertno aktivniji u odnosu na prethodni period. Planirate li snimanje novog materijala ili angažovanje na nekim muzičkim projektima?

Capri: Ironično je i tužno da je CDS-u “krenulo” tek nakon Pajine smrti. Pod “krenulo”, mislim na povremeno prisustvo u medijima i eventualno 6 do 8 koncerata godišnje. Imamo u planu snimiti i izdati materijal, možda slijedeće godine. Beogradski džez festival je do sada najznačajnija manifestacija na kojoj nastupamo. Velika nam je čast da smo pozvani i vrlo smo sretni i uzbuđeni zbog toga.

Na koji način vaše nastupe prate vizuelne instalacije multimedijalnog umetnika, Nikole Vincelja-Jinksa?

Capri: Nikola Vincelj – Jinks je član benda gotovo od samog početka. On ne svira, nego inspiriran glazbom crta male crteže na foliji koje projektuje tokom koncerta.  Njegove projekcije su izuzetno važne za stvaranje atmosfere i cijelokupnog doživljaja koncerta CDS-a.

Jedni ste od prvih koji su počeli sa eksperimentalnom džez muzikom na prostoru bivše Jugoslavije. Možete li uporediti improvizovanu džez scenu nekada i sada? Koliko je ona danas zastupljena na našim prostorima?

Capri: Mislim da je važno napomenuti da CDS ne svira džez. Mi sviramo slobodno improviziranu glazbu inspiriranu ponajviše free-avant jazzom, noise rockom, avangardnom, elektronskom i eksperimentalnom glazbom. Krajem 70-ih i početkom 80-ih, u Zagrebu je djelovao bend Deep Throat, nazvan prema istoimenom kultnom porno filmu. Grupu je osnovao i vodio prerano preminuli kompozitor i pijanista Zoran Šilović – Šilo, tada član i kompozitor Kugla Glumišta. Deep Throat je izvodio Šilove kompozicije u kojima je, uz zadanu strukturu, bilo prostora za eksperimentiranje i slobodnu improvizaciju baziranu na free jazzu i avangardnoj glazbi. Glazba zadnje formacije Deep Throat (1982.) u kojoj su svirali Šilo – klavir, Goran Reljić – violina i Capri – saksofon, bila je potpuna improvizacija, bez strukture i nastajala je u trenucima, kroz ekspresiju glazbenika. Dakle, vrlo je moguće da je prvi bend koji je izvodio glazbu najbližu punk jazzu, free jazzu, alternativnoj i eksperimentalnoj glazbi na ovim prostorima bio Deep Throat. CDS se pojavljuje nekoliko godina kasnije. Free, avant jazz, eksperimentalna, improvizirana, eklektička glazba, bila je i još uvijek je prisutna u vrlo malim količinama na ovom prostorima. Zagrebačke grupe GAP, Brio i East Rodeo dio su te scene. Vjerujem da ima još sličnih grupa u regiji.

Vaši prvi nastupi su bili na gradskim trgovima, u prolazima i na ulicama i dešavali se spontano. Smatrate li da je takav način izvođenja najbolji i da u potpunosti odgovara improvizovanom džezu?

Capri: Sviranje i pojavljivanje na trgovima, ulicama, prolazima, terasama, bila je jedna vrsta diverzije i provokacije. Bili su to glazbeni performansi, vrlo glasni, energični, uznemirujući i iritantni za većinu slušalaca. Sigurno da i danas ima smisla svirati na takvim prostorima. Čarls Gejl je do nedavno svirao na ulicama Njujorka, a nadam se da svira još uvijek.

Kakvo je vaše mišljenje o Beogradskom džez festivalu i o regionalnoj džez sceni?

Capri: Beogradski džez festival je svakako jedan od vrlo značajnih festivala u regiji i svijetu. Impresivan je popis glazbenika koji su nastupili na njemu, od Majlsa Dejvisa, Gilespija, Mingusa, Evansa, Rolinsa, Kolmana, kao i mnoge druge džez legende i vrsni glazbenici suvremene džez scene.  Nadamo se da će BDŽF biti u mogućnosti da i u narednim godinama ljubiteljima glazbe prezentira kvalitetan suvremeni džez, kao i nove glazbene tokove gdje se gube granice između džeza i ostalih suvremenih glazbenih i umjetničkih formi.

Bend je formiran 1997. godine i od tada neguje jedinstven muzički zvuk. Budući da odbacujete tradicionalne džez strukture, kako biste opisali vaš zvuk i u koji džez pravac možete svrstati svoje kreativno stvaralaštvo?

Helge Sten: Naš zvuk je rezultat kolektivnih autputa kao kompozitora i muzičara. Nije važno pripadati određenom muzičkom stilu ili žanru muzike. Ključni elementi naše muzike podrazumevaju korišćenje improvizacije prilikom komponovanja. Da bismo to postigli koristimo jezgro elektronskih zvukova, kako bismo komponovali spontano, bez korišćenja olovke i papira.

Većina vaših numera je rezultat čiste inspiracije, tako da za vas kažu da je jedino potrebno pritnuti dugme da bi nastala sjajna muzika. Da li je ovo slučaj i kada snimate albume i kada možemo očekivati novi muzički materijal, s obzirom na to da komponujete lako i brzo?   

Helge Sten: Scenski performans se dosta razlikuje od procesa snimanja albuma. Interakcija sa publikom i sama koncertna hala su ti koje daju oblik i boju našoj muzici na bini. Rad u studiju daje drugačiju energiju, ali u isto vreme i veći i širi prostor za istraživanje i eksperimentisanje. Nije jednostavno kreirati muziku u bilo kom od ovih formata, ali su svi članovi benda veoma fokusirani dok rade sa elektronikom i improvizacijom. Na taj način radimo već 15 godina jer nam on daje jedinstvena sredstva za fleksibilniji i uzbudljiviji način sviranja.

Budući da članovi vašeg sastava sviraju zajedno više od 15 godina, da li mislite da i dalje mogu jedni druge da iznenade prilikom improvizovanog dela nastupa?

Helge Sten: Iako se veoma dobro muzički poznajemo, često se dešava da se međusobno iznenadimo prilikom svirke. Konstantno programiramo, kreiramo zvuk i pravimo nove instrumente, analogne ili digitalne, i budući da se sve ovo menja između koncerata i turneja, uvek postoji protok novih ideja i zvukova, na sceni i u studiju.

Sarađivali ste sa rokenrol muzičarem Džon Pol Džonsom. Možete li nam reći više o tome i kako je došlo do ove saradnje?

Helge Sten: Upoznali smo se na Punkt festivalu u Kristiansandu u Norveškoj 2010. godine. Pitali smo ga da li želi da nam se pridruži na sceni i to se i desilo. Nikada nije čuo našu muziku pre toga. Džon dosta dobro poznaje elektronske intrumente, programiranje i elektronsku muziku, tako da je prirodno našao svoje mesto unutar grupe. Istovremeno je doneo drugačiji set zvukova i interakcija i bilo nam je zanimljivo da ih istražimo. Interesantno je da on ovih dana piše muziku za operu.

Ovogodišnje izdanje Beogradskog džez festivala održava se pod sloganom “Budućnost džeza”. S obzirom na to da ste imali prilike da nastupate širom Evrope i Amerike, šta mislite o evropskoj i američkoj džez sceni i njihovom budućem razvoju?   

Helge Sten: U Evropi i Americi, džez je manje više postao muzej prethodnih dostignuća. Ima mnogo sjajnih džez izvođača i kompozitora, ali izgleda da je glavna džez struktura ostala u prošlosti. Kultura istraživanja, eksperimentisanja i inovacije danas ne pripada nijednom posebnom žanru. Džez nije bitan, bitna je umetnost.

Da li imate neke muzičke projekte u planu za naredni period? 

Helge Sten: Završavamo rad na novom albumu “13”, koji će biti objavljen 2016. godine. Takođe, planiramo još jednu studijsku sesiju krajem ove godine, kao i niz koncerata. Biće još puno iznenađenja u narednom periodu.

Prošle godine Lauer je predstavio zanimljiv projekat koji je zasnovan na kompozicijama legendarnog izvođača ranog džeza, klarinetiste Sidnija Bešea.

„Pre 13 godina, Sigi Lok iz moje izdavačke kuće, me je pitao da li sam zainteresovan da radim sa malim bendom koji će svirati obrade Sidneja Bešea, ali sam tada imao druge planove. Nekoliko godina kasnije imao sam mogućnost da radim sa Rajnerom Tempelom na big bend projektu i vratila se ideja da radim sa muzikom Bešea. Želeli smo da njegovu muziku prebacimo u sadašnje vreme. Volim Bešeovo intenzivno sviranje, njegov stil i njegove fantastične kompozicije“, objašnjava Kristof Lauer.

Kristofov rad je dobro poznat u Evropi gde je i imao prilike da radi na projektima sa brojnim talentovanim muzičarima. Pored solo albuma koje ima, takođe učestvuje i u grupnim muzičkim projektima, pa smo ga pitali koji način izvođenja preferira. Lauer ističe da voli svaki oblik izvođenja muzike, ukoliko ga muzika dirne na neki način. „Volim solo nastupe, ali je tokom godina bilo dosta muzičara koji su me inspirisali: Albert Mangelsdorf, Hajnc Sauer, Joakim Kun, Daniel Humair, Dženi Klark i Ralf Hubner iz Frankfurta, mesta gde sam sazreo kao muzičar.“

Ovogodišnje izdanje Beogradskog džez festivala nosi naziv budućnost džeza, pa smo pitali Kristofa Lauera šta misli o evropskoj džez sceni danas i kakva su njegova predviđanja za džez muziku u budućnosti. “Smatram da evropska džez scena ima najkreativniji input i output u ovom trenutku. U budućnosti, džez muzika ne bi trebalo da bude pasivna, trebalo bi da bude vizionarska i da bude puna rizika“, kaže Lauer.

On dodaje da su ovogodišnji učesnici Beogradskog džez festivala pravi vizionari i fantastični muzičari i da bi mogao da zamisli da sarađuje sa svakim od njih. Što se planova za naredni period tiče, Kristof Lauer poručuje da mu je želja da nastavi sa svojim radom i da uvek pronalazi nove inspiracije.

– Teoretičar džeza Joakim Berent je džez okarakterisao kao muziku protesta i otpora. Džez je mnogo više od muzike, on je sloboda i možda je zato tako dobro prihvaćen u našoj zemlji. Možda smo zato počeli da sviramo džez godinu dana posle Pariza i možda zato uspevamo da održimo tradiciju već 31 godinu. Nadam se da ćemo naredne godine imati još više učesnika – istakao je Vesić na svečanom otvaranju festivala.

Strani novinari, dodao je Vesić, primećuju da Beogradski džez festival ima jednu specifičnost – mnogobrojnu mladu publiku, na šta je grad naročito ponosan. Beogradski džez festival umnogome doprinosi razvoju kulture u glavnom gradu i promociji Beograda u čitavom svetu, kazao je Vesić.

Ovogodišnji Beogradski džez festival otvorili su koncerti Jelene Jovović „Jazz Junction”, posebno naručen internacionalni projekat naše izuzetne pevačice, kao i evropska premijera novog projektaDžejmsa Brendona Luisa „Days Of Freeman” – jednog od najtalentovanijih svetskih saksofonista.

„Veliko nam je zadovoljstvo što predstavljamo još jedno izdanje najstarijeg srpskog džez festivala, sa značajnim međunarodnim ugledom, koji sa ponosom nosi titlu manifestacije od posebnog značaja za Grad Beograd. Veliku zahvalnost dugujemo upravo Gradu Beogradu, našem osnivaču i pokrovitelju, kao i drugim brojnim partnerima, bez čije podrške i pomoći realizacija ovako velikog događaja ne bi bila moguća. Večerašnja puna sala i rasprodati koncerti, broj posetilaca i prisutnost u domaćim i stranim medijima koji iz godine u godinu rastu, te aktuelnost i kvalitet programa o kojem se govori mesecima nakon svakog Beogradskog džez festivala nama su najveća potvrda da smo na dobrom putu – putu BUDUĆNOSTI DŽEZA.“, istakao je na otvaranju BDŽF vršilac dužnosti direktora Doma omladine Beograda, Nenad Dragović.

Publici se obratio i direktor Italijanskog instituta u Beogradu, Davide Skalmani, koji je istakao značaj italijanskih džez umetnika na globalnoj muzičkoj sceni i zadovoljstvo što publika Beogradskog džez festivala svake godine ima priliku da čuje nekog od vrsnih džezera iz Italije – na 31. BDŽF to je mladi i talentovani saksofonista Frančesko Kafizo.

Prisutne na svečanom otvaranju 31. Beogradskog džez festivala pozdravio je i mladi džez kontrabasista Miloš Čolović, koji je sa svojih 17 godina najmlađi učesnik ove manifestacije.